Entradas

¿Y tú, por qué escribes?

Imagen
A veces me lo pregunto yo (más ahora que ando con la neura o el latiguillo  de los 10 años blogueando. Incluso podría ser el tema para el carrusel de entradas). Y no tengo una respuesta clara. No me refiero a lo que tenemos que escribir "por obligación", sino a escribir como pasatiempo... o incluso como profesión. La foto es mía, y está en Flickr con licencia CC Yo fui a la EGB . Y a BUP . Y a COU. Y en COU me topé con un curioso profesor de lengua española que me decía "Murua, tú eres hombre de letras". Me temo que por aquel entonces me hacía más gracia que otra cosa, porque yo era de los de "ciencias puras", en la rama científico-tecnológica. Era, al menos. Tampoco lo tengo claro ahora. Sí sentía, al menos, y ahora también, que me falta ese punto de imaginación, de creatividad (bueno, en ocasiones no solo "el punto", sino la coma y hasta el resto de signos de puntuación). Tengo otro recuerdo de los años de colegio. Nos mandaro...

Fernando Delgadillo, Hoy ten miedo de mí

Imagen
Llegué a Fernando Delgadillo así como de rebote, tras ver la referencia a un tema de Gerardo Peña en el muro de Fran Espinosa , y el salto automático de You Tube me llevó a otra canción, ésta segunda de Fernando. Googleé  (cualquier día admite la RAE el palabro) el nombre y me encontré con un cantautor mexicano, un año más joven que yo (dato objetivo, jeje), de largo recorrido. En la entrada de Wikipedia se cuenta que ha ido grabando todos sus discos de manera independiente desde 1983 hasta que en 2016 grabó uno con Sony, Sesiones acústicas  (directo recopilatorio en acústico), y que "Hoy ten miedo de mí" es una de sus canciones más conocidas ( y motivo de controversia también ). Me gustó lo que oí, y me puse a curiosear en la Red a ver si encontraba alguna explicación sobre el tema en cuestión; la encontré en el blog Solo un reflejo de mí : según se cuenta en la entrada, es su primera canción de amor, o, mejor dicho, de desamor. También hay distintas versiones de la ...

Imágenes chocantes y preguntas

Imagen
O al menos así me lo han parecido. Si vas a preguntarme "¿y si son imágenes, cómo es que pones texto y no imágenes precisamente?" me adelanto: se trataba de personas, y ya he tenido alguna experiencia poco agradable al sacar fotografías personales, antes siquiera de expresar intención de subirlas a la Red. De modo que no me atreví a sacar esas fotos y te las describo, antes de comentarlas y lanzar las preguntas. Bill Gracey en Flickr, con licencia CC La primera: una persona de edad avanzada, al menos de aspecto; por el mismo, parecía del este de Europa y estaba pidiendo limosna sentada a la entrada de un supermercado. Hasta aquí no es extraño ¿no? El hecho que rompía esa aparente "normalidad" era que estaba hablando por un teléfono móvil; no parecía un smartphone, sino un modelo antiguo. La imagen daría juego, por ejemplo en una clase de lengua (ya me sale la vena): ¿estaría hablando de verdad? ¿con quién y por qué? ¿no parece contradictorio pedir limosna y h...

¿2007, blog-boom?

Ya te he contado hace poco  que este humilde blogsito comenzó su andadura en 2007, y que con ese motivo estoy pensando hacer, por lo menos, una reedición d el carrusel de entradas de 2012 . Comentando lo de la década blogueando, hay otras dos personas que me han confirmado que también comenzaron ese mismo año: Mikel, (aka y allá y acullá, @Eztabai ), con el blog  Eztabai  (claro, no podía ser otro nombre) y Asun (o @esaotra ) con Esa otra que soy yo .     Mikel opina al respecto que @imurua @esaotra @Yoriento Somos legión, mal que salga del teclado de un antimilitarista. — MiKeL (@eztabai) January 23, 2017 Otro viejo rockero, digo bloguero, que bloguea desde casi la prehistoria de esto de la blogosfera y de forma prolífica como pocas personas,  Mikel Agirregabiria , me decía que quizá se produjo ese año de 2007 el  blog-boom. De todas formas, no encuentro muchos datos al respecto;  Manuel Almeida se lo preguntaba también en aquel 2...

Jesús Garriga, Amigo

Imagen
Jesús Garriga es un cantautor canario, de tercera generación según Canción con todos . He sabido, vía Fernando González Lucini, que ganó el I Festival Internacional de Cantautores en Costa Rica . Para saber algo más de él, podemos recurrir, por ejemplo, a alguna (antigua) web, como Colectivo Canario de Autores y Cantautores , a la entrevista que le hicieron con motivo del festival en el diario La Nación , o a otros dos blogueros: el ya citado Fernando, en su Cantemos como quien respira , le ha dedicado más de una entrada ; y a Oscar Sejas, en " El día en que desabroché tus canciones ".  En el primero podemos leer frases como  "es, sin duda, uno de los 'cantautores' más auténticos que poseemos en este país; auténtico en el sentido de su conocimiento y de su dominio creativo del género que llamamos 'canción de autor'; y auténtico respecto a su credibilidad personal." y en el segundo, "Hablar de Jesús Garriga es hablar de uno de los pri...

Itzulpen eskasa ala elebakar? / ¿Mala traducción o monolingüe?

Kirol-erakunde batek egindako karteletan euskarazko bertsioan agertutako huts galantak ikusi izan ditut azken boladan; alderantziz izatekotan, gaztelaniazkoan alegia, seguruenik ez ziratekeen horrelako kartelak auzoko hormetan jarriko. Itzulpena ez da nire lanbidea, badakizu; bai, ordea, noizbehinkako zeregina, laguntasun kontuengantik sarri. Izan ere, askok badakite euskara eta gaztelania ezagutzen ditudana. Ez da lan erraza, ez horixe. Gainera, hamaika buelta ematen dituzten horietakoa naiz, ea beste hizkuntzan ondo ulertzen den. "Ea testuak korritzen duen" pentsatzen duten horietakoa naiz; pentsatu ez ezik, asmoa indarrean jartzen ere saitatzen denetakoa. Eta, desbiazio profesionalaz edo, besteek egindakoak konparatzeko joera ere badut. Hortaz gain, kartelak eta egitarauak itzultzean elebidun plazaratzeko asmoz oreka bilatzea beste alderdi garrantzitsu bat delakoan nago. Bestela esanda, erredundantziak eta errepikapenak gutxitzea behintzat. Eta hau guztia idatzi...

Una anécdota sobre Ramón Pérez Juste

Me enteré por el blog de Lorenzo García Aretio del fallecimiento de Ramón Pérez Juste, profesor de larga trayectoria y currículum , y a quien tuve como profesor en mis estudios de licenciatura en la UNED, allá por segundo de carrera en la asignatura de Pedagogía Experimental II. No tuve tanto trato con él como Lorenzo; aún así, no me resisto a contar una anécdota, que puede ilustrar cómo era. Eran años en los que en la UNED funcionaban los cuadernillos que cumplimentábamos los alumnos, que se enviaban y recibían en ocasiones por correo postal; en los que la comunicación síncrona, si no era con el tutor del Centro Asociado, se realizaba por teléfono con la Sede Central. Y, en una de éstas ocasiones, me topé con el profesor Pérez Juste. Lo cierto es que debíamos de hacer algunos trabajos en la asignatura, y, como quiera que se me pasaron los plazos para hacer alguno más sencillo, me tocó bailar con el más complejo: se trataba de un análisis factorial. La experiencia del curso an...