Rogelio Botanz eta Gabriel Aresti
A veces tengo que volver a mirar en el blog si ya he publicado algo con anterioridad para no repetirme -en exceso, al menos- Y me he dado cuenta que no había todavía ni una canción del vasco-canario Rogelio Botanz . He reencontrado ésta, en la que musica una poesía de Gabriel Aresti ; en esta ocasión, interpretada en directo en un concierto de Alejandro Filio y la explica mientras la canta (por si no sabes euskera). Rogelio Botanz en ahotsean eta musikan Gabriel Arestiren poesia. Hemen kanta osorik, Ruper Ordorika duela lagun . 2014ko abenduan ere kantatu zuen Bilboko Kafe Antzokian, Mikel Urdangarinekin batera . Nire poesia oso merkea da herriaren ahotik hartu nuen debalde, eta debalde ematen diot herriaren belarriari. Nik ere badut nire egia eta bankero jaunarenak bezainbat edo baino gehiago balio du. Munduko gauza guztiak gastatzen dira: gastatzen da osasuna, maitasuna, deseoa... bizioa, gutizia, bizia, eta errezen gastatzen da munduko gauzarik iraukorrena...