Botxotik ziberespaziora

Hilabete t'erdi eskaini niola azken sarrera hemen Imanol Larzabali , bere heriotzaren hamargarren urteurrenaren aitzakiaz. Harrez geroztik konturatu naiz, ia data beretan, Donostian 1994an egindako saio bateko bideoa igo dutela sarera Aztarna Musika Eragintza koek: Barne-Kanta , Orixe k euskaratutako San Juan de la Cruz en hitzak, Karlos Gimenezen musikarekin. Diskoak ez zuen harrera handirik izan antza, egun agortua dagoen arren. Nik badaukat ale bat, biniloan!!! Escribía Karlos Jimenez en un blog, allá por 2007 , que considera al disco Barne Kanta   uno de los mejores grabados en Euskadi, pero a su escaso éxito. El gran Fernando González Luccini, escribía en 2011 en su blog "Cantemos como quien respira" :  Cuatro años después, Imanol dio a luz uno de sus proyectos más ambiciosos, sobre el que trabajó intensamente junto a Karlos Giménez; fue su versión, cantada en euskera –a partir de una traducción, de Gurutzeko Joan Donea "Orixe"– del "Cántic...

Txoko honetan badu isla Imanol Larzabalek , nire bizitzaren oroimen musikalean bezalaxe. Atzo, 2014ko ekainaren 26a, bete ziren 10 urte hil zenetik --bestelako moldez esatea pentsatzen aritu naiz, baina eufemismorik gabe azkenean--.  Agurra esateko modu asko daude; gogoratzekoa ere bai. Bihoakio hainbatetan bere musikarekin bitzitzan sarritan lagun izan dudanari agur eta oroitzapen xumeak. Facebookeko talde baten izena ekarriz, Imanol Larzabal bihotzean . Xabier Lete k idatzitako olerkia, Karlos Gimenez en musikarekin: "lagunari agurra" . Gabi de la Mazaren erreprodukzio-zerrenda , bere hainbat abesti karaoke moduan prestatuta. Hace tiempo que tiene u n hueco en este txoko Imanol Larzabal ; parte importante , también, en mi memoria musical. Un detalle, de este autor tengo hasta cintas de cassette. Ayer se cumplieron diez años de su muerte. Quizás el tiempo vaya curando heridas, no lo sé; pero creo que no está de más recordar su vida y su ...

Xabier Lete ren azken kontzertua CD bikoitz batean  dago jasota; nolabait, bere testamentutzat har daiteke. 1999koa da, azken urteetan poesia-emanaldiak egin baitzituen ( hau bezalakoa ). Are, dauden 21 kantetatik 11 sekula grabatu gabeak dira. Horien artean, gaur dakarkizudana : hitzak bereak, Lurdes Iriondo emazte eta bidailagun izan zuenari eskainitako olerkia; musika, berriz, Karlos Gimenezena. Egunak eta gauak, uda eta neguak etsipen ilunenak, zorion orduak bizitzaren zauriak, helburu galduak laztanik xamurrenak, bide erratuak elkarren babesean igarotakuak. Egunsentiko ihintza, goizeko loreak itsasoaren hatsa eta koloreak urruneko hiriak, lurralde hobeak musika eder baten azken akordeak maitasunezko hitzak barruan gordeak. Eskutikan hartuta amilduak gera erreka bat bezela menditikan behera, oinazea geurea, geurea plazerra, itzal bihurtuko naiz zu galtzen bazera itzalaren itzala, ezereza bera. Mugarik gogorrena, noizpait hil beharra igaro eta gero mun...

Xabier Lete gogoan kantaldi bat baino gehiago izan da; are, burutu zein egingo diren kantaldiak baino gehiago, nire ustez. Besteak beste, 2006an egindako elkarrizketa banatu ziguten paperean Bilboko saio horretan, ekitaldirako propio egindako argitalpen. Txoko honetan ere, sarrerak bat baino gehiago izan dira bere abesti eta bestelako kontuekin. Bilboko kantaldian nengoela Xabierren hitzekin egindako abesti bat entzun nion Jabier Muguruzari; eta, hara non, bazuen iaztik tokitxoa hemen, Xabier Lete, Jabier Muguruza eta Iñaki Salvador sarreran hain zuzen.   Baina, kontzertuak sortaraziko zirraraz gain, Muguruzak berak kantaldian esandako hitz batzuk dantzan geratu zitzaizkidan. Karlos Gimenez aipatu zuenean, egunen batean euskal kantagintzak zenbat zor dion aitortuko dela. Noizko utziko da / dugu esker on hori?  En el concierto-homenaje a Xabier Lete en Bilbao, entre sentimientos y emociones, me quedaron unas palabras de Jabier Muguruza sobre Karlo...